(ရောင်စုံတိမ်တံတား၊ လဲ့ရွှေရည်) ပညာတော်တင်မှ အကျိုးအမြတ်မယူသော အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု၏ တည်ထောင်သူအထိ၊ ထို့နောက် တရုတ်-မြန်မာ နှစ်နိုင်ငံပြည်သူများ စိတ်နှလုံးချင်းဆက်နွှယ်မှုအား မြှင့်တင်ရန် လက်တွေ့ဆောင်ရွက်သူတစ်ဦးအဖြစ်၊ မြန်မာနိုင်ငံ ရှမ်းပြည်နယ်မှလာသည့် မရမ်နန်ဆန်သည် "HPAJI MAHKRAI"ကို နှောင်းကြိုးဖြင့် ပိုများသော မြန်မာ့လူငယ်များကို တရုတ်နိုင်ငံသို့ ဝင်ရောက်လာစေပြီး ကူမင်းမြို့ကို နားလည်စေ၍ တရုတ်-မြန်မာ ချစ်ကြည်ရေး မျိုးစေ့များကို ပညာရေးနှင့် လူမှုရေးဖလှယ်မှု မြေဆီလွှာထဲတွင် အမြစ်တွယ်စေပြီး အညှောက်ပေါက်စေသည် ဖြစ်သည်။

မူလအစ- "အဝေးမှ တိုင်းတစ်ပါးကို မျှော်ကြည့်ခြင်း" မှ "မြင်မြင်ချင်း ချစ်ခြင်း" အထိ

"ကျွန်မက တရုတ်-မြန်မာနယ်စပ်က မြို့တစ်မြို့မှာ ကြီးပြင်းခဲ့ပြီး တရုတ်လူမျိုး အများအပြားနဲ့ ထိတွေ့ခဲ့ရလို့ တရုတ်နဲ့ အထူးသဖြင့် ယူနန်ကို တော်တော်လေး ရင်းနှီးခဲ့ပါတယ်" ဟု မရမ်နန်ဆန်က တရုတ်နိုင်ငံနှင့်ပတ်သက်သည့် အစောဆုံး ခံစားချက်များကို ပြန်ပြောင်း ပြောပြခဲ့သည်။ မြန်မာနိုင်ငံ ရှမ်းပြည်နယ်ရှိ နယ်စပ်မြို့လေးတစ်မြို့တွင် ကြီးပြင်းလာသောကြောင့် သူမသည် ဤအိမ်နီးချင်းနိုင်ငံ၏ အကြောင်းများကို အမြဲတမ်း သိချင်ခဲ့သည်။ ၁၉၉၉ ခုနှစ်တွင် ကူမင်းမြို့၌ ကျင်းပခဲ့သည့် ကမ္ဘာ့ကုန်စည်ပြပွဲသို့ ပါဝင်ရန် မရမ်နန်ဆန်သည် ကူမင်းမြေပေါ်တွင် ပထမဆုံး ခြေချခဲ့ကာ တစ်နှစ်ပတ်လုံး ပန်းများပွင့်နေသည့် ဤမြို့သည် ၎င်း၏ ဝေဝေဆာဆာပွင့်ဖူးသော ပန်းများ၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ရာသီဥတုနှင့် အားလုံးပါဝင်နိုင်သော အငွေ့အသက်များဖြင့် သူမနှလုံးသားကို ချက်ချင်းဖမ်းစားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် သူမနှင့် ကူမင်းကြား ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော သံယောဇဉ် ဖြစ်ရန် ဤတွေ့ဆုံမှုသည် အစပြုလာလိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ခဲ့ပေ။

၂၀၁၇ ခုနှစ်တွင် မရမ်နန်ဆန်သည် နိုင်ငံခြားသို့ ပညာသင်ကြားရန် စိတ်ကူးရှိသောအခါ ကူမင်းမြို့သည် သူမ၏ ထိပ်တန်းရွေးချယ်မှု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ "ရာသီဥတုက ငါ့မွေးရပ်မြေနဲ့ အရမ်းတူတာလို့ နိုင်ငံခြားမှာနေရတာ မဆင်ပြေမှုလဲ မရှိဘူး" ဟု သူမက ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်နှင့် ပြောခဲ့ပါသည်။ မြန်မာနိုင်ငံရှိ ရှမ်းပြည်နယ်နှင့် ကချင်ပြည်နယ်တို့ကဲ့သို့ ကူမင်း၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ရာသီဥတုသည် ခုနကပဲရောက်ရှိလာသည့် သူမအား လျင်မြန်စွာ လိုက်လျောညီထွေနိုင်စေခဲ့သည်၊ ယူနန်ဟင်းလျာများထဲမှ အချဉ်၊ အစပ်နှင့် လတ်ဆတ်သော အရသာနှင့် ပူစီနံ၊ Persicaria odorata နှင့် ငရုတ်သီးအသေးများကဲ့သို့ ရင်းနှီးသော ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များသည်လည်း သူမ၏ "ကချင်လူမျိုး၏ အစာအိမ်" နှင့် အလွန်ကိုက်ညီပါသည်။

ကူမင်းကို ရွေးချယ်ရာတွင် အဓိကထည့်သွင်းစဉ်းစားသည်မှာ ၎င်း၏ အရည်အသွေးမြင့် ပညာရေးအရင်းအမြစ်များ ဖြစ်သည်။ "ကူမင်းဆေးတက္ကသိုလ်နဲ့ ယူနန်တက္ကသိုလ် နှစ်ခုစလုံးက လေးနက်တဲ့ သမိုင်းကြောင်းတွေ ရှိပါတယ်။ ဒီကျောင်းနှစ်ကျောင်းတို့ရဲ့ လက်တွေ့အသုံးချဆေးပညာနဲ့ လူမျိုးရေးရာဗေဒတို့ဟာ တရုတ်နိုင်ငံရဲ့ ထိပ်တန်းပညာရပ်တွေထဲမှာ ပါပါတယ်။ ကျွန်မရဲ့ အမြင်တွေကို တိုးချဲ့လာစေပြီး ပညာရပ်ဆိုင်ရာ အသိပညာတွေကို ချဲ့ထွင်ရာမှာ အထောက်အကူ ရှိပါမယ်။" မြန်မာနိုင်ငံ၏ ဆေးဝါးကုသရေး နောက်ကျသည့် မျက်မှောက်အခြေအနေများကို ပြောင်းလဲချင်လျှင် ပညာရပ်နယ်ပယ်တွင် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း သင်ယူရမည်ဟု မရမ်နန်ဆန်က သိသိသားသား သိရှိထားပါသည်၊ ဤအယူအဆ၏ အကြောင်းရင်းသည် မြန်မာနိုင်ငံတွင် ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာရှိ စစ်သားငယ်တစ်ဦး၏ အဖြစ်ဆိုး ဖြစ်သည်။

"ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာက ဆရာဝန်တွေရဲ့ မသင့်တော်တဲ့ ကုသမှုကြောင့် အဲဒီစစ်သားငယ်က သုံးလကြာ ဒဏ်ရာရပြီးမှ ဆေးရုံကို ပို့ခဲ့ပါတယ်၊ နောက်ဆုံးတော့ သူရဲ့ ခြေထောက်တစ်ဖက်ကို မကယ်တင်နိုင်ဘဲ အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့ရပါတယ်။" ဤအတွေ့အကြုံသည် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာနယ်ပယ်တွင် ၅ နှစ်ကြာ အလုပ်လုပ်ခဲ့သော မရမ်နန်ဆန်ကို အလွန်တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့ပြီး ကျောင်းပြန်တက်ရန်လည်း ဆုံးဖြတ်စေခဲ့သည်။

အတွင်းကျကျ စူးစမ်းလေ့လာခြင်း- ကူမင်း၌ "တရုတ်ကြီးမြတ်မှု"ကို နားလည်ခြင်း

ကူမင်းမြို့ရှိ ကျောင်းဝင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် မရမ်နန်ဆန်သည် ပညာရပ်ဆိုင်ရာ အသိပညာများကို သင်ယူရရှိခဲ့ရုံသာမက ထပ်ခါတလဲလဲ လက်တွေ့အတွေ့အကြုံများထဲတွင် တရုတ်နိုင်ငံ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရန် လျှို့ဝှက်ချက်များကို တဖြည်းဖြည်း နားလည်လာခဲ့သည်။ ၂၀၂၁ ခုနှစ် ဇူလိုင်လတွင် သူမသည် ယူနန်ပြည်နယ်၌ ကျင်းပသည့် တရုတ်-အာဆီယံ လူငယ်စခန်း ချစ်ကြည်ရေး ဖလှယ်ရေး လှုပ်ရှားမှုတွင် ပါဝင်ရန် ဖိတ်ကြားခံခဲ့ရသည်။ သူမသည် ကူမင်းမြို့ နိုင်ငံတကာ ပန်းလေလံရောင်းဝယ်ရေးစင်တာတွင် "ပျမ်းမျှအားဖြင့် ၄ စက္ကန့်တိုင်း အရောင်းအ၀ယ်တစ်ခု ဆောင်ရွက်ခြင်း" ၏ ထိရောက်မှုနှင့် အလိုအလျောက် အဆင့်ခွဲဝေသတ်မှတ်ရေးလိုင်းဖြင့် လတ်ဆတ်သောဖြတ်ပန်းပွင့်များကို အတိအကျ အမျိုးအစားခွဲခြင်းအား ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့ခဲ့ရ၍ ယူနန့်ပန်းများ ဒစ်ဂျစ်တယ်ပြပွဲခန်းမ၌ ယူနန့်ပန်းလုပ်ငန်း၏ သိပ္ပံနည်းပညာစွမ်းအားကို ခံစားခဲ့သည်။ Ziyun Qingniao Yunnan Cultural and Creative Expo Park ၌ ပန်းထိုးခြင်း၏ သိမ်မွေ့မှု၊ ဟန့်ဖူဝတ်စုံ၏ လှပသပ်ရပ်ခြင်းနှင့် လက်ဖက်ခြောက်၏ မွှေးရနံ့တို့သည် သူမအား "ယဉ်ကျေးမှုဖြင့် စက်မှုလုပ်ငန်းကို အားဖြည့်ပေးမှု"ကို ပိုမို နားလည်သဘောပေါက်စေခဲ့သည်။ 

သူမ၏ စိတ်နှလုံးကို ပိုမိုလှုပ်ရှားစေသည်မှာ ယူနန်ပြည်နယ်၏ ကျေးလက်ဒေသ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအတွက် လက်တွေ့ကြည့်ရှုခဲ့သည် ဖြစ်ပါသည်။ ကျောင်း၏ "ကျေးလက်ဒေသများသို့ ယဉ်ကျေးမှု၊ သိပ္ပံနည်းပညာနှင့် ဆေးကုသရေးဆိုင်ရာ လူမှုရေးလက်တွေ့လှုပ်ရှားမှု"များထဲတွင် သူမသည် ကျောက်ထုံးမြို့ လူတျန့်ခရိုင်သို့ သွားရောက်ခဲ့ပြီး လူတျန့်ငလျင်ဒဏ်အမှတ်တရပြတိုက်၊ လုံထုတ်ဆန်းမြို့နယ်ရှိ ငလျင်ပြီးမှ ပြန်လည်ထူထောင်သည့် အိုးအိမ်များနှင့် မောင်ကျားဝမ်းရှိ ဆင်းရဲနွမ်းပါးမှု လျှော့ချရေး ပြန်လည်နေရာချထားရေးနေရာတို့သို့ သွားရောက်ကြည့်ရှုခဲ့ပါသည်။ သန့်ရှင်းတောက်ပသော အိုးအိမ်တစ်တန်းတန်း၊ အိမ်တံခါများဆီသို့ သွားရောက်သော ကတ္တရာလမ်းများနှင့် အိမ်မိုးပေါ်ရှိ နေရောင်ခြည်စွမ်းအား တပ်ဆင်ပစ္စည်းများကို တွေ့မြင်ရသောအခါ သူမသည် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ကြားခဲ့ဖူးသည့် "ဆင်းရဲနွမ်းပါးမှု လျှော့ချရေး" ဟူသော ဝေါဟာရ၏ အနက်အဓိပ္ပါယ်ကို နားလည်ခဲ့သည်။ "ဒါဟာ အကောင်အထည်မဲ့ဖြစ်စေတဲ့ စကားလုံး မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျေးလက်ဒေသတွေကို ညစ်ညမ်းမှု၊ ရှုပ်ထွေးမှုနဲ့ ဆင်းရဲနွမ်းပါးမှုတို့ကို ဖြေရှင်းပြီး ပြည်သူလူထုတွေကို ပိုကောင်းတဲ့ နေထိုင်မှုဘဝ ရရှိစေတဲ့ လက်တွေ့ကျလုပ်ဆောင်မှုပါပဲ"ဟု သူမက ပြောခဲ့ပါသည်။

မရမ်နန်ဆန်သည် ချူရှုန်ပြည်နယ်ခွဲရှိ ဇီရှီးမြို့နယ် ဇီရှီးယီလူမျိုးကျေးရွာ၊ ဇီဝူမြို့နယ် ယူလုံကျေးရွာရှိ တရုတ်ကွန်မြူနစ်ပါတီ သမိုင်းပညာပေး အခြေခံစခန်းနှင့် ချူရှုန်ပြည်နယ်ခွဲပြတိုက်တို့သို့ ချူရှုန်ပြည်နယ်ခွဲ၏ ကျေးလက်ဒေသ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်တက်မှု၊ ထူးခြားသောလူနေအိမ် တည်ဆောက်မှုနှင့် ကျေးလက်ဒေသရှိ လူနေမှု ပတ်ဝန်းကျင် မြှင့်တင်မှုတို့ကို သိရှိနားလည်ရန်၊ ယီလူမျိုးကျေးရွာ၏ လူမှုရိုးရာဓလေ့ထုံးစံနှင့် သဘာဝအခြေအနေများ၊ ယဉ်ကျေးမှုများကို နီးကပ်စွာ ခံစားရန် သွားရောက်ခဲ့သည်။ "အဲဒီအကြားအမြင်များရဲ့ တစ်ထောင့်စလုံးက တရုတ်နိုင်ငံရဲ့ ကြီးမြတ်မှုကို ဖော်ပြထားပါတယ်" ဟု သူမက ယူဆသည်။

တံတားတည်ဆောက်ခြင်း- ကချင်လူငယ်များအတွက် "တရုတ်တံခါး" ဖွင့်လှစ်ပေးခြင်း

"မကြာသေးမီက ဆယ်နှစ်ကျော်အတွင်း မြန်မာနိုင်ငံမှာ ပြည်တွင်းစစ်တွေကို မပြတ်မလပ် ဖြစ်ပွားနေလို့ ကချင်ပြည်နယ်မှာ ဒုက္ခသည်တွေ ဒါမှမဟုတ် ဒေသခံ ကျောင်းသူကျောင်းသားတွေ ရွေးချယ်နိုင်တဲ့ ကျောင်းတွေ အထူးသဖြင့် တက္ကသိုလ်တွေ အလွန်နည်းပါတယ်။ " သူမ၏ မွေးရပ်မြေမှ လူငယ်များ၏ ပညာသင်ကြားခွင့်မရသော ဒုက္ခကို ရင်ဆိုင်နေရသော မရမ်နန်ဆန်သည် ၂၀၂၁ ခုနှစ်မှစ၍ လေးလေးနက်နက် စဉ်းစားခဲ့ကာ "ပိုများတဲ့ ကချင်ကလေးငယ်တွေကို ပညာသင်ကြားခွင့်ရရှိစေဖို့ ဘယ်လိုလုပ်ဆောင်မလဲ" သည် သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် အမြဲတမ်း တွေးတောနေသည့် မေးခွန်းတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

နောက်ဆုံး သုံးနှစ်ကြာပြီးနောက် သူမ အဖြေကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။ ၂၀၂၄ ခုနှစ် မေလ ၂၈ ရက်နေ့တွင် မရမ်နန်ဆန်သည် မြန်မာနိုင်ငံမှ စိတ်တူကိုယ်တူ ကချင်လူငယ်များနှင့်အတူ ကူမင်းမြို့၌ အကျိုးအမြတ်မယူသောအဖွဲ့အစည်း "HPAJI MAHKRAI"ကို တည်ထောင်ခဲ့ကြသည်။

"ကျွန်မက ဒီတံတားကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် တရုတ်ယဉ်ကျေးမှု ချစ်မြတ်နိုးတဲ့ မြန်မာကျောင်းသူကျောင်းသားတွေကို တရုတ်နိုင်ငံကို အဆင်ပြေ လာရောက်လေ့လာစေပြီး တရုတ်နိုင်ငံရဲ့ ညှို့နိုင်စွမ်းတွေကို အမှန်တကယ် နှစ်မြှုပ်စွာ ခံစားစေချင်ပါမယ်။" ဤအဖွဲ့အစည်း၏ အစပြုသူနှင့် ဥက္ကဌအဖြစ် မရမ်နန်ဆန်သည် "HPAJI MAHKRAI"အတွက် မရေမတွက်နိုင်သော ကြိုးပမ်းမှုများနှင့် မျှော်လင့်ချက်များကို ပေးခဲ့သည်။

"HPAJI MAHKRAI"သည် တရုတ်နှင့် မြန်မာ နှစ်နိုင်ငံအကြား ပညာရေး၊ ယဉ်ကျေးမှုနှင့် လူတော်လူကောင်း ဖလှယ်မှုများကို မြှင့်တင်ရန် ရည်ရွယ်ထားသော အကျိုးအမြတ်မယူသော အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုဖြစ်သည်။၊ စတင်တည်ထောင်သည့် တစ်နှစ်ကျော်အတွင်း ဤတံတားသည် မြန်မာကျောင်းသူကျောင်းသား ၁၁၈ ဦးကို တရုတ်နိုင်ငံသို့ ပညာသင်ကြားလာစေခဲ့ပြီ။

မျှော်ကြည့်ခြင်း- တံခါးဖွင့်သော နွေဦးမြို့တော်ကို တရုတ်-မြန်မာ နှစ်နိုင်ငံပြည်သူများ စိတ်နှလုံးချင်းဆက်နွှယ်မှုကို မြှင့်တင်ရန် "ဗဟိုချက်မ"ဆက်လက်ဖြစ်စေ

ကူမင်းမြို့သည် တရုတ်နှင့် အရှေ့တောင်အာရှနိုင်ငံများအကြား ပညာရေးနှင့် လူမှုရေးဖလှယ်မှုများကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာစေရန်အတွက် အစားထိုး၍မရသော "တံခါးပေါက်" နှင့် "ဗဟိုချက်မ" ဖြစ်ကြောင်း၊ အာဆီယံ(၁၀+၁)"နှင့် "မဟာမဲခေါင်ဒေသခွဲ" ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု အရေးကြီးသောနေရာများတွင် တစ်ပြိုင်နက် တည်ရှိနေသော တရုတ်နိုင်ငံရှိ တစ်ခုတည်းသော ပြည်နယ်မြို့တော်တစ်ခု ဖြစ်သောကြောင့် ကူမင်းမြို့တွင် တမူထူးခြားသော အားသာချက်များ ရှိရာ ၄င်းသည် ပထဝီဝင်တည်နေရာ၊ ယဉ်ကျေးမှုအမွေအနှစ်များ၊ သမိုင်းဝင်စုဆောင်းမှု၊ မူဝါဒအားလုံးပါဝင်မှုနှင့် ပညာရေးဂေဟဗေဒတို့ အတူတူရောယှက်ဖြစ်လာသည့် ရလဒ်ဖြစ်ကြောင်း မရမ်နန်ဆန်က ယူဆသည်။

မြန်မာ၊ လာအိုနှင့် ဗီယက်နမ်စသည့် အရှေ့တောင်အာရှနိုင်ငံများနှင့် နီးကပ်စွာ တည်ရှိသောကြောင့် ကူမင်းမြို့နှင့် ဤနိုင်ငံများအကြား သွားလာမှုခရီးစဉ်ကို သိသိသာသာ တိုစေ၍ အနာဂတ်တွင် ပန်အာရှရထားလမ်းကို ဖွင့်လှစ်နိုင်လျှင် ကုန်းလမ်းဖြင့် တိုက်ရိုက်ရောက်ခြင်းကို အကောင်အထည်ဖော်နိုင်မည် ဖြစ်ကြောင်း၊ ထို့ပြင်၊ တရုတ်-တောင်အာရှ ကုန်စည်ပြပွဲ၏ အမြဲတမ်းကျင်းပရာနေရာအဖြစ်၊ ကူမင်းမြို့၌ မူဝါဒများ၊ အရင်းအမြစ်များ၊ စီမံကိန်းများနှင့် ထိပ်တန်းလူတော်လူကောင်းများကို စုဆောင်းထား၍ အမျိုးသား မဟာဗျူဟာများ၏ "အချက်အချာကျသောအချက်" ဖြစ်လာသည် ဖြစ်ကြောင်း၊ "ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်-တရုတ်-အိန္ဒိယ-မြန်မာ စီးပွားရေးစင်္ကြံ" နှင့် "တရုတ်-မြန်မာ စီးပွားရေးစင်္ကြံ"တို့၏ လမ်းဆုံအနေဖြင့် ကူမင်းမြို့၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုသည် နယ်စပ်ဖြတ်ကျော် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုနှင့် နီးကပ်စွာ ဆက်စပ်နေသည် ဖြစ်ကြောင်း သူမက ပြောကြားခဲ့သည်။

"ကူမင်းမှာ ပညာသင်ကြားဖို့ ရွေးချယ်တာက တက္ကသိုလ်တစ်ခုမှာ ကျောင်းတက်နိုင်ရုံသာမက ကျယ်ပြောလှပြီး တက်ကြွတဲ့ ဒေသဆိုင်ရာ ဖလှယ်ရေးကွန်ရက်ရဲ့ ဗဟိုချက်မမှာ ရှိနေတာပါ။" ကူမင်းမြို့သည် ၄င်း၏ ချစ်ကြည်ရင်းနှီးသော ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် အားလုံးပါဝင်နိုင်သော အငွေ့အသက်များဖြင့် အမျိုးသားမဟာဗျူဟာများကို ပညာတော်တင်တစ်ယောက်တိုင်း၏ အလွယ်တကူရနိုင်သော သင်ယူမှုအခွင့်အလမ်းများ၊ နေထိုင်မှုအတွေ့အကြုံများနှင့် အလုပ်ရှေ့အလားအလာများ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပေးနေသည် ဖြစ်ရာ ၄င်းသည် တရုတ်နိုင်ငံရှိ အခြားမြို့များတွင် မပေးနိုင်သည့် ထူးခြားလေးနက်သော တန်ဖိုးတစ်ခု ဖြစ်သည် ဖြစ်ကြောင်း မရမ်နန်ဆန်က ပြောခဲ့သည်။

ယခုလက်ရှိတွင် ကူမင်းမြို့၌ မရမ်နန်ဆန်၏ ပညာသင်ကြားမှု ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီး မြန်မာနိုင်ငံသို့ အလုပ်လုပ်ရန် ပြန်လည်ရောက်ရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ "HPAJI MAHKRAI"၏ ဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် ထမ်းဆောင်နေသည့်အပြင် မရမ်နန်ဆန်သည် ကချင်အဖွဲ့အစည်းထဲတွင် ရောဂါထိန်းချုပ်ရေးစင်တာကိုလည်း ထူထောင်နေ၍ တရုတ်နှင့် မြန်မာ နှစ်နိုင်ငံအကြား ပညာရေးနှင့် ကျန်းမာရေးနယ်ပယ်များမှ ပိုများသော ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု စီမံကိန်းများတွင် ပါဝင်နိုင်ရန် မျှော်လင့်နေသည်။

"HPAJI MAHKRAI"သည် ရိုးရှင်းသော ပညာရေးဆိုင်ရာ ဖလှယ်မှုများကို ကျော်လွန်နိုင်ပြီး "စိတ်ခံစားမှုချိတ်ဆက်မှု၊ စွမ်းရည်မြှင့်တင်ခြင်းနှင့် ဆန်းသစ်တီထွင်သောအလေ့အကျင့်" တို့ကို ပေါင်းစပ်ထားသည့် ပလက်ဖောင်းတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်မည် ဖြစ်ကြောင်း၊ တရုတ်နိုင်ငံတွင် ပညာသင်ကြားသော မြန်မာကျောင်းသူကျောင်းသားများအား တရုတ်-မြန်မာ ချစ်ကြည်ရေး၏ "ပြည်သူ့သံတမန်များ" ဖြစ်လာစေပြီး ၎င်းတို့၏ ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆိုင်ရာ အတွေ့အကြုံများဖြင့် ယဉ်ကျေးမှုအတားအဆီးများကို ချိုးဖျက်ပြီး "မိမိတို့ဘဝထဲမှ ပုံပြင်များ" ဖြင့် ကချင်လူမျိုးများထံ စစ်မှန်မျိုးစုံသော တရုတ်နိုင်ငံ၏ အသွင်အပြင်များကို ဖော်ပြ၍ "သွေးကြောမျှင်များ" အဆင့်တွင် တရုတ်-မြန်မာ ဆက်ဆံရေးတွင် ရေရှည်တည်တံ့ခိုင်မြဲသော တက်ကြွမှုကို ထိုးသွင်းပေးနိုင်မည် ဖြစ်ကြောင်း၊ တရုတ်နိုင်ငံ၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု ယုတ္တိကို နားလည်ပြီး ယဉ်ကျေးမှု ဖြတ်ကျော် ဆက်သွယ်နိုင်စွမ်းရှိသော မြန်မာလူငယ် ခေါင်းဆောင်များကို ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်းဖြင့် ကချင်ပြည်နယ်တွင် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး တက်ကြွမှုကို ထိုးသွင်းပေးနိုင်မည် ဖြစ်ကြောင်း၊ တရုတ်နိုင်ငံတွင် ပညာသင်ကြားသော ကျောင်းသူကျောင်းသားများ၏ ဘာသာစကား အားသာချက်များကို မှီခိုပြီး သတင်းမီဒီယာနှင့် အနုပညာစသည့် နယ်ပယ်များတွင် တရုတ်နှင့် မြန်မာ နှစ်နိုင်ငံအကြား နက်ရှိုင်းသော ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို မြှင့်တင်နိုင်မည် ဖြစ်ကြောင်း သူမက မျှော်လင့်သည်။

从留学生到公益组织发起人，再到中缅民心相通的践行者，来自缅甸掸邦的木然楠伞以“克钦留华之桥”为纽带，让更多缅甸青年走进中国、读懂昆明，也让中缅友好的种子在教育与人文交流的土壤中生根发芽。

缘起：从“他乡遥望”到“一见倾心”

“我从小就在中缅边境城市长大，接触过很多中国人，所以从小对中国尤其是云南并不陌生。”回忆起对中国的最初印象，木然楠伞坦言，童年在缅甸掸邦一个边境小城长大的她，对这个邻国一直充满好奇。直到1999年的昆明世博会，木然楠伞第一次踏上昆明的土地，这座“花枝不断四时春”的城市，用盛放的花卉、温和的气候与包容的氛围，瞬间击中了她的心。彼时的她未曾想到，这次相遇会成为她与昆明更深羁绊的起点。

2017年，当木然楠伞萌生留学念头时，昆明成了她的不二之选。“气候和家乡太像了，不会有身在异乡的不适感。”她笑着说，昆明与缅甸掸邦、克钦邦相似的温润气候，让初来乍到的她很快适应；云南菜里酸、辣、鲜的风味，薄荷、香柳、小米辣等熟悉的香料，更是精准契合了她这个“克钦族的胃”。

当然，选择昆明的核心考量，是这里优质的教育资源。“不管是昆明医科大学还是云南大学，都有着深厚的底蕴，分属这两所学校的临床医学和民族学在整个中国都是比较靠前的专业，对我开阔眼界、拓展专业知识都有很好的帮助。”木然楠伞深知，想要改变缅甸医疗落后的现状，必须在专业领域深耕，而这个念头，源于缅甸一位前线小战士的悲剧。

“因前线的医生处理不当，小战士受伤三个月后才送到医院，最终没能保住他的一条腿，还失去了生命。”那段经历让在医疗领域工作5年的木然楠伞深受震撼，也让她下定决心重返校园。

深耕：在昆明读懂“中国伟大”

走进昆明的校园，木然楠伞不仅收获了专业知识，更在一次次实践中，逐渐读懂了中国发展的密码。2021年7月，她受邀参加在云南举行的中国—东盟青年营友好交流活动。在昆明国际花卉拍卖交易中心，她亲眼见证了“平均每4秒就落槌一笔交易”的高效，看着自动化分级流水线将鲜切花精准分类，在数字云花展厅里感受云南花卉产业的科技力量；在紫云青鸟·云南文化创意博览园，刺绣的细腻、汉服的雅致、茶叶的醇香，让她对“文化赋能产业”有了更直观的认知。

更让她触动的，是对云南乡村发展的实地探访。跟随学校“三下乡”社会实践活动，她曾走进昭通鲁甸县，参观了鲁甸地震纪念馆、龙头山地震后重建家园以及卯家湾扶贫搬迁安置点。当看到一排排整洁明亮的房子、通到家门口的柏油路、房顶上的太阳能装置，她明白“扶贫”这个听过无数次的词汇的深层含义，“它不是抽象的词汇，而是让农村告别‘脏、乱、差’，让百姓过上好日子的切实行动”。

木然楠伞还曾去到楚雄紫溪镇紫溪彝村、子午镇云龙党史教育基地、楚雄州博物馆，了解楚雄州乡村振兴、特色民居建设、农村人居环境整治情况，近距离感受彝乡风土人情和文化习俗。在她看来，“这些‘冰山一角’的见闻，无不体现着中国的伟大”。

筑桥：为克钦青年打开“中国之门”

“缅甸近十几年来因内战不断，克钦邦不管是避难所还是当地的学生，可选择的学校少之又少，尤其是大学。”面对家乡青年求学无门的困境，2021年开始，木然楠伞陷入了沉思，“如何才能让更多克钦孩子有学上”成了她时时放在心尖上的问题。

终于，在时隔3年之后，她终于找到了答案。2024年5月28日，木然楠伞与一群志同道合的缅甸克钦族年轻人，在昆明共同成立了公益性组织“克钦留华之桥”（HPAJI MAHKRAI）。

“我想通过这座‘桥’，让喜欢中国文化的缅甸学生顺利来华学习，真正沉浸式感受中国的魅力。”作为该组织的发起人与会长，木然楠伞对“克钦留华之桥”倾注了无数心血与希冀。

“克钦留华之桥”是一个致力于促进中缅教育、文化与人才交流的社会公益性组织，成立一年多来，这座“桥”已帮助118位缅甸学生圆了来华留学梦。

展望：让开放春城持续成为中缅民心相通的“枢纽”

在木然楠伞眼中，昆明是中国与东南亚国家深化教育与人文交流不可替代的“门户”和“枢纽”。“它是中国唯一一个同时处于‘东盟10+1’和‘大湄公河次区域’合作节点的省会城市。”因此，昆明有独一无二的优势，这是地理位置、文化涵养、历史沉淀、政策包容性与学术生态共同交织的结果。

她认为，“近邻”缅甸、老挝和越南等东南亚国家让往返路程大幅缩短，未来泛亚铁路通车后更可实现陆路直达。此外，作为南博会永久举办地，这里聚集了政策、资源、项目和顶尖人才，成为国家级战略的“落地支点”；而作为“孟中印缅经济走廊”与“中缅经济走廊”的交汇点，昆明的城市发展本身就与跨境合作紧密相连。

“选择在昆明交流学习，意味着不仅是在一所大学里读书，更是置身于一个庞大而活跃的区域交流网络的正中心。”木然楠伞说，昆明用亲切的环境、包容的氛围，把国家战略转化为每个留学生触手可及的学习机会、生活体验和职业前景，这是中国其他城市无法提供的、独特而有深度的价值。

如今，木然楠伞在昆明的求学生涯已告一段落，她已返回缅甸工作。除了担任“克钦留华之桥”会长外，木然楠伞还在克钦组织中组建疾控中心，希望能参与更多中缅教育、卫生领域的合作项目。

她期待，“克钦留华之桥”能超越单纯的教育交流，成为“情感联结、能力建设与创新实践”的三位一体平台：让缅甸留华学生成为中缅友好的“民间大使”，用亲身经历打破文化隔阂，以“身边故事”向克钦社会传递真实、立体的中国形象，为中缅关系在“毛细血管”层面注入持久活力；培养一批理解中国发展逻辑、具备跨文化沟通能力的缅甸青年领袖，为克钦社会注入发展活力；借助留华学生的语言优势，推动中缅在媒体、艺术等领域的深度合作。（昆明信息港 记者文丽荣 李双双）