(ရောင်စုံတိမ်တံတား၊ လဲ့ရွှေရည်) မြန်မာနိုင်ငံ ရှမ်းပြည်နယ် အင်းလေးကန်သို့ ခရီးသွားလျှင် တောင်ပိုင်းဒေသရှိ Kyaing Khan ကျေးရွာ၏ ရက်ကန်းအလုပ်ရုံသို့ သွားရမည်၊ Kyaing Khan ၏ မြန်မာစာအအဓိပ္ပါယ်သည် "ပိုးထည်နှင့် ကြာပန်း"ဖြစ်၍ ဤနေရာ၌ အံ့ဖွယ်ကောင်းလှသော ရိုးရာလက်မှုအနုပညာဖြစ်သည့် ကြာချည်ရက်လုပ်ခြင်း ရှိသည်။သေးငယ်သော အဆောက်အဦများသည် ရေပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားပြီး ရက်ကန်းစင်၏ကြည်လင်ပြတ်သားသောအသံကိုရံဖန်ရံခါကြားရသည်။

ရက်ကန်းအလုပ်ရုံမှ အလုပ်သမားများသည် ဓားဖြင့် လတ်ဆတ်သော ကြာရိုးများကို တစ်ပတ်ခန့် ပါးပါးလှီးဖြတ်ကြသည်။

ထို့နောက် ကြာမျှင်များ ထုတ်ယူပြီးနောက် လက်ဖြင့် ချည်မျှင်တိုဖြစ်လာရန် ကျစ်ပြီးနောက် ချည်မျှင်ရှည်များကို ချိတ်ဆက်ဖြစ်လာပြီးနောက် ဆေးကြောခြင်း၊ လှန်းခြင်း၊ ရစ်လုံး စသည့် လုပ်ငန်းအစီအစဉ်များ မှတစ်ဆင့် ပိတ်ထည်ရက်လုပ်နိုင်သည့် ချည်မျှင်များကို ထုတ်လုပ်ပေးကြသည်။

ရက်ကန်းအမျိုးသမီးများသည် လက်နှင့်ခြေနှစ်ဖက်ကို အသုံးပြု၍ လက်ဆွဲ၊ ခြေနင်း၊ လွန်းသည် သွားချည်ပြန်ချည်လုပ်ပြီးနောက် ကြာမျှင်များကို ပိတ်ထည်အမျိုးမျိုးဖြစ်လာရန် ရက်လုပ်ကြသည်။

အကုန်လုံးလက်လုပ်ဖြစ်ပြီး အရှိန်နှေးပြီး တစ်နှစ်လျှင် ကြာချည်ထည်အနည်းငယ်သာ ရက်လုပ်နိုင်သောကြောင့်၊ ကြည်မျှင်ဖြင့် ရက်လုပ်သည့် လည်ပတ်ပုဝါတစ်ထည်လျှင် အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၂၀၀ ခန့်ရှိပြီး အချို့အဝတ်အထည်များသည် အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၄၀၀ မှ ၅၀၀ ကျော်အထိ လိုသည်ဖြစ်သောကြောင့် ကမ္ဘာပေါ်တွင် ဈေးအကြီးဆုံးသော အထည်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။

如果你到缅甸掸邦茵莱湖去旅游，那一定要到南部村庄Kyaing Khan织布坊去看看，缅文的意思是“丝绸和荷花”，那里有一种令人叹为观止的传统手工技艺—荷丝织锦。成片的纺织小楼建在水上，不时传来织布机清脆又有节奏的声音。

织布坊的工人们用削刀将新鲜的莲花梗轻割一周。

然后抽丝，用手搓成短线，再连接成长线，通过冲洗、晾晒、纺锤等工序，做出了能织布的线。

织布女工手脚并用，手拉一下，脚踏一下，梭子来回穿梭，荷丝便织成各种成品锦布。

由于全手工制作，速度缓慢，一年只能织成很少的一些荷丝锦布，一条围巾大概是200美元，有的衣服则需要四五百美元以上。因此是世界上最昂贵的织物之一。